مطلب ومقاله
--------------------------------------------------------
توجه: در این بخش از وبسایت شما میتوانید مقالات و یاد داشت های که به بصورت نظم ویا نثر برای ما ارسال میگردد و یا از دیگر وبسایت ها انتخاب میشود را مطالعه نمایید امید واریم که مورد توجه شما قرار بگیرد، فقط در اینجا ذکر یک نکته لازم است وآن اینکه محتوا ومسئولیت مطالب درج شده به عهده نگارنده و یا وبسایت ناشر (که در پایان هر مطلب درج خواهد شد) میباشد و وبسایت "آفتاب میشود" هیچ یک از مطالب انتشار یافته را تأیید و یا تکذیب نمی کند.
--------------------------------------------------------
در سال ۱۳۸۳ بود که محترم حامد کرزی رئیس جمهور اداره موقت به نیلی آمد و در جمع ده ها هزار نفر از اهالی دایکندی سخنرانی نمود و ولایت را افتتاح کرد. رئیس جمهور با چند بار تکرار از فرزندان دایکندی قول گرفت که نمره اول شوند چون دایکندی قلب افغانستان است و این قلب باید پر تپش باشد. او بدنبال این قول وعده داد که برای ایشان مکتب بسازد. سرک بسازد. پل درست کند. امکانات بدهد. اما از آن روز چندین سال می گذرد و فرزندان دایکندی در سال ۱۳۸۷ رتبه دوم در پذیرفته شدگان کانکور افغانستان را با ۸۷ فیصد قبولی از آن خود کردند و امسال تمامی۵۵۶ نفر اشتراک کننده در این آزمون کامیاب بر آمدند.
جناب رئیس جمهور!
این در حالی است که دایکندی با ۹ ولسوالی به اندازه یک ولسوالی دیگر ولایات نیز حساب نیست و متعلمین آن باید صدها کیلومتر دور تر در ولایات همجوار سر جلسه امتحان کانکور بروند.
جناب رئیس جمهور! فرزندان دایکندی به قول خود وفا کردند ولی شما چی؟! بیش از نود فیصد مکاتب دایکندی حتی خیمه هم ندارند و روی زمین خالی درس می خوانند. در کنار خانه من در ولسوالی شهرستان ولایت دایکندی، لیسه ای است که شاگردان آن که صنف دهم را تمام کرده اند اماحتی نام چوکی را نیز نشنیده اند. فرش ندارند. خیمه هم ندارند. سایه هم ندارند! از لابراتوار هم خبری نیست. جالب است که یکی از معلمین همین مکتب دو سال قبل توانست بعد از قبولی در دانشگاه کابل، ۲۲ فرمول جدید شیمی را کشف کند اما حکومت جناب شما حتی از پیشکش کردن یک بورسیه ساده نیز برای او دریغ نمود!
جناب رئیس جمهور!
قیامتی هم هست! و حساب و کتابی نیز. در این ولایت یک وجب سرک قیر نیست. مکتب نیست. یک وزیرت دو سال پی هم کلنک احداث یک شفاخانه را در یک مکان زده است ولی چهار سال از آن زمان می گذرد و حتی یک سنگی هم گذاشته نشده تا علامتی باشد از این که در آینده شفاخانه ای در این جا ساخته می شود. میلیاردها بودجه انکشافی، اولویت معارف در بودجه انکشافی به کجا می رود؟! آیا توسعه متوازن مطرح شده در قانون اساسی همین است؟!
جناب رئیس جمهور!
چند سال قبل دهقانان قریه ام جمع بود و زنی آمد به یکی گفت: قبلا قول داده ای داسی را برایم بدهی. حالا آمده ام و داس را می خواهم. دهقان می خواست تفره برود. زن جلوش مردانه ایساد و گفت: برادر! از مردا قول است و از زنان وعده! تو قول دادی! حالا جناب رئیس جمهور صاحب محترم! شما هم یا قول دادید و یا وعده آن هم نه در حضور دو شاهد بلکه در جمع تمامی مردم دایکندی و اعضای کابینه ات. پس کو آن وعده ها و قول ها !!!!
عالی جنابان اعضای محترم کابینه و نمایندگان محترم مجلس! این که به حق یا با چالبازی فعلا در کرسی نمایندگی این مردم تکیه زده اید و از آدرس این مردم و بر اثر ثمره خون شهیدان شان به کروزین و دالر و چوکی رسیده اید. این گونه بالندگی نسل نو وطن وظیفه شما را بس سنگین خواهد کرد. متوجه اختصاص عادلانه بودجه باشید.
متعلمین عزیز دایکندی!
موفقیت تان را تبریک می گویم! این آغاز راه دشوار زندگی در سرزمین فقر و تبعیض و بیداد است. همچنان استوار و صبور باشید. و بدانید که پلکان ترقی همانی است که شما رفته اید. اما میدانم که بسیاری از رشته های تخصصی استخوان دار مانند انجنیری، طب، حقوق، ژورنالیزم، اقتصاد، علوم سیاسی و... هنوز بر روی شما فیلتر است و فرزندان فکری عبد الرحمان خواب فلاکت شما را می بییند و می دانم که اکثر شما نه در مراکز تحصیلات عالی بلکه در مراکز تحصیلات نیمه عالی مانند دار المعلمین ها و... قبول شده اید. اما عزم آهنین و صداقت و وطن دوستی شما مهمترین چیزی است که این سرزمین دلالان مفت خوار و چپاولگر نیاز دارد. بدون تردید فردای وطن به دست توانای شما گلستان خواهد شد.
جناب رئیس جمهور!
این هم مکاتبی که مردم دایکندی به جای وعده شما برای فرزندان خود ساخته اند و منتظر شاهکارهای شما هستند. دیده شود که چه می شود؟! این جا دایکندی است و مردم مکتب نمی سوزانند. با هیزم هم مکتب می سازند!
منبع:گفتمان روشنایی
---------------------------------
>>> علی بودا
خبر و اطلاعاتی که درباره دایکندی و قبولی انها گذاشته اید مرا سخت خوش امد . درود بر بچه های دایکندی درود
>>> حسین
واقعا عالی بود زنده باد همچو کساتیکه در رابطه به سر نوشت غم دیده افغانها قلم بر میدارد
